Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει.. 

Σαν να μην έφταναν όλα τα προβλήματα –η ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας, τα άνισα ωράρια μεταξύ μας αλλά και σε σχέση με τους άλλους κλάδους, ο μεγάλος αριθμός παιδιών ανά τμήμα, η υποστελέχωση, τα επικίνδυνα κτίρια, οι καθηλωμένοι μισθοί, το επίδομα προϊσταμένης-κοροϊδία, οι δεκάδες απλήρωτες υπερωρίες και η εργασιακή ανασφάλεια– το Υπουργείο μηχανεύτηκε και κάτι ακόμη.
Για άλλη μια φορά, η διοίκηση επέλεξε το βαθύ σκοτάδι για να «χτυπήσει». Χθες αργά το βράδυ, ανακοινώθηκε η εγκύκλιος λειτουργίας των νηπιαγωγείων για το σχολικό έτος 2026-2027. Μέσα στα μεσάνυχτα, το Υπουργείο αποφάσισε να πετάξει μια «βόμβα» γεμάτη ασάφειες, αντιφάσεις και ανατροπές, τινάζοντας στον αέρα τον οικογενειακό και επαγγελματικό προγραμματισμό χιλιάδων συναδέλφων, ο οποίος έχει ήδη οργανωθεί με βάση τις ανάγκες των σχολείων μας.
Ο σοφός λαός λέει ότι «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει». Μόνο που εδώ η κατάσταση είναι για κλάματα, καθώς η ανάγνωση του ίδιου του εγγράφου αποκαλύπτει έναν απίστευτο διοικητικό παραλογισμό και μια πρωτοφανή αυτοακύρωση από σελίδα σε σελίδα!
Το μνημείο προχειρότητας και αντίφασης: Άλλα γράφουν στη σελίδα 5, άλλα παρακάτω!
Οι άνθρωποι που συντάσσουν αυτές τις εγκυκλίους αποδεικνύουν ότι ούτε καν διαβάζουν τι γράφουν οι ίδιοι.
•    Στη σελίδα 5 της εγκυκλίου ορίζεται ρητά ότι για τα νηπιαγωγεία χωρίς πρόωρη υποδοχή, στον Προϊστάμενο/η ανατίθενται 4 ώρες διδακτικό ωράριο την ημέρα και συμπληρώνεται το ωράριό του είτε στο Βασικό Υποχρεωτικό Πρόγραμμα είτε στο Προαιρετικό Ολοήμερο Πρόγραμμα (δηλαδή και μεσημεριανό/απογευματινό).
•    Λίγο παρακάτω όμως (όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο επίμαχο απόσπασμα), έρχονται να αναιρέσουν τον ίδιο τους τον εαυτό, σημειώνοντας αυθαίρετα ότι: «οι Διευθυντές/ντριες - Προϊστάμενοι/ες των Νηπιαγωγείων αναλαμβάνουν Πρωινό Τμήμα διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία»!

Η πλήρης κατάλυση της ισονομίας και του ενιαίου χαρακτήρα του Νηπιαγωγείου 

Σε κάθε περίπτωση αυτή η απαράδεκτη διάταξη έρχεται να ισοπεδώσει κεκτημένα χρόνων και να διαλύσει τη δημοκρατική λειτουργία των σχολείων μας. Το κλειδί της ισονομίας στον κλάδο μας είναι ότι οι θέσεις στα νηπιαγωγεία είναι ΕΝΙΑΙΕΣ.
Με τη συγκεκριμένη αυθαιρεσία καταργούνται στην πράξη:
•    Ο ενιαίος χαρακτήρας του νηπιαγωγείου: Αυτός διασφαλίζεται μόνο όταν οι θέσεις είναι ενιαίες, χωρίς καμία διάκριση σε «πρωινούς» και «μεσημεριανούς» εκπαιδευτικούς. Όλο το προσωπικό έχει την ίδια ακριβώς υπηρεσιακή και οργανική ιδιότητα. Καμία νηπιαγωγός δεν προσλαμβανόταν ή τοποθετούνταν ποτέ με τον χαρακτηρισμό της «απογευματινής».
•    Η κυριαρχία του Συλλόγου Διδασκόντων: Μέχρι σήμερα, η επιλογή και η ανάθεση του ωράριου (ποια θα κάνει το πρωινό υποχρεωτικό και ποια το ολοήμερο) γινόταν με ομόφωνη απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων στην αρχή της χρονιάς. Τώρα, μετατρέπεται σε μια μονομερή επιβολή που αφαιρεί τη δημοκρατική κατανομή ωραρίου από τον Σύλλογο.

Εκπαιδευτικοί δύο ταχυτήτων – Εγκλωβισμός στα μονοθέσια 

Η αδικία χτυπάει «κόκκινο» στα διθέσια νηπιαγωγεία που λειτουργούν μεμονωμένα ανά βάρδια (σαν μονοθέσια): Η Προϊσταμένη καταδικάζεται να είναι ΜΟΝΙΜΑ πρωινή και η συνάδελφος που υπηρετεί μαζί της καταδικάζεται να είναι ΜΟΝΙΜΑ μεσημεριανή/απογευματινή! Ποιες εργασιακές έννοιες, ποιες θέσεις και ποιες ισότιμες σχέσεις καλύπτονται έτσι; Καμία! Δημιουργούνται τεχνητές εντάσεις και διαλύεται η προσωπική και οικογενειακή ζωή των συναδέλφων.

Προϊστάμενοι/ες  με το ζόρι και τώρα... με υποχρεωτικό ωράριο!

Προσθέτουμε επιπλέον πως πλήθος προϊσταμένων βρίσκονται σε αυτή τη θέση εντελώς αναγκαστικά, παρά την αρνητική τους δήλωση, με υποχρεωτική ανάθεση από το ΠΥΣΠΕ. Εκτός, λοιπόν, από τον επιπλέον φόρτο εργασίας και την τεράστια ευθύνη που αναγκαστικά αναλαμβάνουν, τώρα τις/τους υποχρεώνουν να πάρουν και συγκεκριμένο ωράριο. Αγνοούν προκλητικά αυτό που κάθε Σύλλογος Διδασκόντων αποφάσισε αυτόνομα, γνωρίζοντας σε βάθος τις ιδιαιτερότητες και τις πραγματικές ανάγκες του σχολείου, των μαθητών και των εκπαιδευτικών του!

Αλλαγές ΕΝΑ 24ΩΡΟ πριν τον αγιασμό με «προφορικές» εντολές!

Το αποκορύφωμα του παραλογισμού: Αλλαγές ΕΝΑ 24ΩΡΟ πριν τον αγιασμό με «προφορικές» εντολές!
Το αποκορύφωμα του παραλογισμού: Ήδη μια σειρά από Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ακολουθεί αυτή την τακτική, στέλνοντας «διευκρινιστικά» έγγραφα και ζητώντας αυθαίρετα αλλαγές σε πρακτικά κατανομής τμημάτων που έχουν ήδη αποφασιστεί από τους Συλλόγους Διδασκόντων. Σήμερα, το θέμα «διευκρινίστηκε» και από Σύμβουλους Προσχολικής Αγωγής σε σεμινάριο της Αττικής,  που δήλωσαν ότι αφού  επικοινώνησαν  με το Υπουργείο  η συγκεκριμένη παράγραφος ΑΦΟΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ. Ωστόσο, μετά την άμεση και δυναμική αντίδραση των συναδέλφων στο σεμινάριο, αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί, συνιστώντας τελικά να περιμένουν 1-2 ημέρες πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια.
Αναρωτιόμαστε: Από πότε μια αντιφατική, πρόχειρη εγκύκλιος έχει τη δύναμη να καταστρατηγήσει ένα Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ. 79/2017), το οποίο θεσπίστηκε μετά από πολυετείς αγώνες του κλάδου μας ακριβώς για να διασφαλίσει τη δημοκρατικότητα και την ισοτιμία;

Συνάδελφοι, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ! Δεν είμαστε υποχείρια, ούτε αναλώσιμοι.

Το συγκεκριμένο σημείο πρέπει να αποσυρθεί!
Καλούμε άμεσα τη ΔΟΕ να παρέμβει!
1. Να πραγματοποιήσει άμεση παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας και να απαιτήσει την ανάκληση της εγκυκλίου ως προς το συγκεκριμένο σημείο.
2. Να καλέσει τους/τις νηπιαγωγούς να μη προχωρήσουν σε καμμία αλλαγή πρακτικού κατανομής τμημάτων 
3. Να διασφαλίσει νομικά και συνδικαλιστικά τον ενιαίο και ισόνομο χαρακτήρα όλων των θέσεων στα Νηπιαγωγεία και τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου .
Καλούμε τους  τους Συλλόγους Π.Ε να καλύψουν τους Συλλόγους Διδασκόντων να μην προχωρήσουν σε ΚΑΜΙΑ αλλαγή πρακτικών και να κρατήσουν τις αποφάσεις που έχουν ήδη λάβει για την κατανομή των τμημάτων.

Τα νυχτερινά σας τεχνάσματα δεν θα περάσουν.
Η μέρα ξημέρωσε και μας βρίσκει ενωμένες/ους!



                                                                                                                             ΑΘΗΝΑ 9/9/2026

Άμεση παρέμβαση του Συντονιστικού Νηπιαγωγών για την προστασία των προσωπικών και ιατρικών μας δεδομένων στο «myschool»

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε όλους τους εκπαιδευτικούς, το Συντονιστικό Νηπιαγωγών προχώρησε σε επίσημη καταγγελία προς τη ΔΟΕ ώστε να παρέμβει  στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) και το Υπουργείο Παιδείας.

Αφορμή αποτελεί μια απαράδεκτη και παράνομη ρύθμιση στο πληροφοριακό σύστημα «myschool». Διαπιστώθηκε ότι πλέον κάθε Διευθυντής/τρια, Προϊσταμένη/ος  σχολικής μονάδας έχει ελεύθερη πρόσβαση στο πλήρες ιστορικό αδειών (συμπεριλαμβανομένων ευαίσθητων ιατρικών δεδομένων, αδειών ασθενείας, υποβοηθούμενης αναπαραγωγής κ.λπ.) εκπαιδευτικών που πέρασαν από το σχολείο στο παρελθόν, αλλά σήμερα δεν έχουν καμία διοικητική σχέση με αυτό.

Τα ιατρικά μας δεδομένα βρίσκονται αυτή τη στιγμή εντελώς έκθετα. Δεν θα ανεχτούμε καμία παραβίαση της ιδιωτικότητάς μας, καμία αυθαιρεσία και καμία έκθεση της προσωπικής μας ζωής.

Ζητάμε την άμεση κατάργηση αυτής της λειτουργίας και την πλήρη συμμόρφωση του Υπουργείου με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό GDPR. Θα σας κρατάμε ενήμερους για κάθε εξέλιξη.

Εδώ μπορείτε να δείτε την καταγγελία που απεστάλη στη ΔΟΕ. 

Δικαίωση της αναπληρώτριας νηπιαγωγού

 

Η δικαίωση της αναπληρώτριας νηπιαγωγού είναι υπόθεση όλων μας

Οι νηπιαγωγοί, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να εργάζεσαι σε ένα σχολείο που συχνά λειτουργεί στα όρια: κτιριακές ελλείψεις, αυξημένος αριθμός παιδιών, ελλιπές βοηθητικό προσωπικό, διοικητικός φόρτος που δεν αναλογεί στην πραγματικότητα του νηπιαγωγείου. Γνωρίζουμε επίσης – και δεν το κρύβουμε – ότι ακόμη και οι μόνιμες νηπιαγωγοί συναντούν δυσκολίες στην άσκηση θεμελιωδών και νόμιμων δικαιωμάτων τους, όπως οι άδειες κύησης, ανατροφής ή αναρρωτικές άδειες, μέσα σε ένα σύστημα που συχνά αντιμετωπίζει την απουσία ως «πρόβλημα λειτουργίας» και όχι ως αυτονόητο εργασιακό δικαίωμα.

Αναλογιστείτε, λοιπόν, τι σημαίνει αυτό για μια αναπληρώτρια.

Τον Νοέμβριο του 2023, συναδέλφισσά μας αναπληρώτρια νηπιαγωγός τραυματίστηκε σοβαρά εν ώρα εργασίας, μέσα στο σχολείο της, εξαιτίας καταγεγραμμένης κακοτεχνίας σε σκαλοπάτι. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και χρειαζόταν τετράμηνη αποκατάσταση. Κι όμως, το θεσμικό πλαίσιο της επέτρεπε μόλις 15 ημέρες αναρρωτικής άδειας.

Δεκαπέντε ημέρες.

Για κάταγμα.
Για χειρουργείο.
Για εργατικό ατύχημα.

Η συναδέλφισσα υποχρεώθηκε να επιστρέψει στο σχολείο με πατερίτσες, χωρίς να έχει αναρρώσει, επειδή διαφορετικά θα έχανε μισθό, προϋπηρεσία και πιθανόν τη δυνατότητα να εργαστεί την επόμενη χρονιά. Αυτό δεν είναι «διοικητική λεπτομέρεια». Είναι θεσμοθετημένη ανισότητα.

Οι αναπληρώτριες και οι αναπληρωτές νηπιαγωγοί εργάζονται δίπλα μας, με τα ίδια ακριβώς καθήκοντα, την ίδια ευθύνη για την ασφάλεια και την εκπαίδευση των παιδιών, το ίδιο παιδαγωγικό βάρος. Κι όμως, το κράτος τούς αντιμετωπίζει ως εκπαιδευτικούς δεύτερης κατηγορίας. Άνισα δικαιώματα στις άδειες. Περιορισμοί στην αναρρωτική κάλυψη. Διαρκής εργασιακή ανασφάλεια.

Ως μόνιμες νηπιαγωγοί, δεν μπορούμε να σιωπούμε. Γιατί αν σήμερα μια αναπληρώτρια επιστρέφει τραυματισμένη στην τάξη για να μη χάσει το δικαίωμα στην εργασία, αύριο το ίδιο μοντέλο αυθαιρεσίας θα στραφεί συνολικά απέναντι στον κλάδο.

Η αγωγή της συναδέλφου κατά του Δημοσίου, ενώ είχε οριστεί να εκδικαστεί τον Νοέμβριο του 2024, αναβλήθηκε για τον Φεβρουάριο του 2026. Η καθυστέρηση αυτή προσβάλλει όχι μόνο την ίδια αλλά και κάθε νηπιαγωγό που εργάζεται σε συνθήκες επισφάλειας και κινδύνου. Δεν πρόκειται για μια «προσωπική υπόθεση». Είναι ζήτημα αρχής: αναγνώριση εργατικού ατυχήματος, ίση μεταχείριση, αξιοπρέπεια.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα:

·       Δεν αποδεχόμαστε νηπιαγωγούς πολλών ταχυτήτων.

·       Δεν αποδεχόμαστε άνιση πρόσβαση σε θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα.

·       Δεν αποδεχόμαστε την επιστροφή τραυματισμένων εκπαιδευτικών στην τάξη επειδή το επιβάλλει η επισφάλεια.

Η δικαίωση της συναδέλφου είναι δικαίωση ολόκληρου του κλάδου.
Η εξίσωση των δικαιωμάτων αναπληρωτών και μονίμων δεν είναι «παραχώρηση». Είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας.

Οι νηπιαγωγοί γνωρίζουμε τι σημαίνει ευθύνη. Κρατάμε στα χέρια μας παιδιά τεσσάρων και πέντε ετών. Δεν μπορεί το κράτος να απαιτεί από εμάς επαγγελματισμό, αφοσίωση και αυταπάρνηση, την ίδια στιγμή που αρνείται την ισότητα και την προστασία.

Στεκόμαστε δίπλα στη συναδέλφισσα.
Απαιτούμε την πλήρη δικαίωσή της.
Απαιτούμε ίσα δικαιώματα για όλες και όλους.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στις  συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στη συνάδελφο των Συλλόγων Π.Ε.  την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου, ημέρα εκδίκασης, στις 8:45 στο Πρωτοδικείο Αθηνών, Λ. Αλεξάνδρας και Δέγλερη.

Γιατί η αξιοπρέπεια στην εργασία δεν είναι προνόμιο. Είναι δικαίωμα.

 

Πολιτεία με δεμένα μάτια, νηπιαγωγεία και δημοτικά με δεμένα χέρια

 Πολιτεία με δεμένα μάτια, νηπιαγωγεία και δημοτικά  με δεμένα χέρια –

Η κατάρρευση των δημόσιων δομών είναι επιλογή

 

«Γίνεται της σύμβασης.... από υλικό, ότι δώσουν οι σύλλογοι γονέων ... και άγιος ο Θεός»

 

«Δεν πήραμε απολύτως τίποτα.

Πετρέλαιο όμως πέρσι μας έβαλε ο δήμος. Ελπίζω και φέτος.»

«.....τα ίδια χάλια με πέρυσι ακόμη,δεν έχουμε πάρει γραφική ύλη τα νηπιαγωγεία ούτε πέρυσι, ούτε φέτος Ακόμη περιμένουμε τις περιβόητες συμβάσεις....»

«2 κουτιά μαρκαδόρους, 1 χαρτί φωτοτυπικού  και δε θα συζητήσω για καθαριστικά ...α και τα μωρομάντηλα εκτός σύμβασης»

 «Συνάδελφοι,Θα ήθελα μόνο να πω οτι ακόμα κι εμείς που εξακολουθούμε να παίρνουμε χρήματα, σας πληροφορώ ότι η τρίτη δόση του 2025 που πριν από λίγες μέρες πήραμε είναι 150 ευρώ για 3 μήνες..... Καλύπτει αναλώσιμα, καθαριστικά, συντηρήσεις κτλ»

« αναγκαστικά δεν αλλάζουμε κάθε μέρα σακούλες σκουπιδιών….οι δε χειροπετσέτες για το

πλύσιμο των χεριών τελειώνουν στα μέσα του μήνα»

(αλιευμένα από το διαδίκτυο σε ερωτήσεις συναδέλφων στο πώς χειρίζονται τη κατάσταση που έχουν περιέλθει)

Η ελληνική εκπαίδευση περνά ίσως τη ζοφερότερη φάση της. Με την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών μέσω του Ν. 5056/2023, τα σχολεία έχουν αφεθεί γυμνά απέναντι στη γραφειοκρατία, στη χρόνια υποχρηματοδότηση και στην κραυγαλέα αδιαφορία της Πολιτείας. Η μεταρρύθμιση που διαφημίστηκε ως “εκσυγχρονισμός” έχει μετατραπεί σε θηλιά που σφίγγει ολοένα και περισσότερο τη λειτουργία των σχολικών μονάδων – και η εκπαιδευτική κοινότητα πληρώνει καθημερινά το τίμημα.

Όχι, βέβαια, πως πριν ζούσαμε σε παράδεισο· η φτώχεια είχε ήδη όνομα: ανεπαρκή κονδύλια και αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αγαθών. . Τώρα όμως, το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε – διογκώθηκε και απειλεί να παρασύρει τα πάντα.

Από την ευελιξία… στο απόλυτο χάος

Εκεί όπου οι Σχολικές Επιτροπές μπορούσαν να καλύψουν άμεσα ανάγκες, από ένα απλό χαρτί φωτοτυπίας έως μια επείγουσα επισκευή, σήμερα κυριαρχεί ένα καθεστώς παράλογης καθυστέρησης. Όλες οι προμήθειες και οι υπηρεσίες περνούν υποχρεωτικά από τους δήμους, μέσα από τεράστιους διαγωνισμούς, κοινές διαδικασίες για δεκάδες σχολικές μονάδες και άκαμπτους κανόνες δημοσίων συμβάσεων με κωδικούς που καμμία σχέση με τις ανάγκες των σχολείων μας δεν έχουν.

Το αποτέλεσμα είναι τραγικό:
σχολεία χωρίς βασικά υλικά, χωρίς συντηρήσεις, χωρίς δυνατότητα να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς – για μήνες.

Γραφειοκρατία χωρίς έλεος – Διευθυντές – Προϊσταμένες Νηπιαγωγείων με δεμένα χέρια

Οι διευθυντές  και οι Προισταμένες έχουν μετατραπεί σε διαχειριστές κρίσεων χωρίς εργαλεία. Γνωρίζουν τι χρειάζεται το σχολείο τους, αλλά δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν. Η καθημερινότητα των σχολείων εξαρτάται πλέον από χρονοβόρα έγγραφα, ουρές εγκρίσεων και αναμονές για διαγωνισμούς που καθυστερούν επ’ αόριστον.

Μια βλάβη στο καλοριφέρ;
Μια τουαλέτα που χρειάζεται άμεση επισκευή;
Έλλειψη αναλώσιμων ;

Πλέον όλα αυτά δεν επιλύονται – απλώς λιμνάζουν.

Η εκπαιδευτική πραγματικότητα έχει παραδοθεί σε ένα μοντέλο που δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να υπηρετήσει τις ανάγκες μιας σχολικής μονάδας, αλλά για μεγάλα δημόσια έργα. Κανείς δεν προσαρμόστηκε στις ανάγκες της Παιδείας. Αντίθετα, η Παιδεία προσαρμόστηκε βίαια στις αδυναμίες της κρατικής γραφειοκρατίας.

Κεντρικοποίηση χωρίς πόρους – Ένα σύστημα που τρέφει την αναποτελεσματικότητα

Η χρηματοδότηση μέσω ΚΑΠ και πρόσθετων προγραμμάτων ήταν ήδη ανεπαρκής και ούτε με την προηγούμενη διαδικασία αποδιδόταν τα χρήματα στα σχολεία .Είχαμε μάλιστα Δήμους με σχολεία «πλούσια¨και Δήμους που ούτε πετρέλαιο δεν είχαν . Τώρα όμως, με τη συγκέντρωση όλων των διαδικασιών στους δήμους, το πρόβλημα διογκώθηκε.

Οι δήμοι σηκώνουν βάρος που δεν μπορούν και πολλές φορές είναι ανίκανοι  να διαχειριστούν:

• Οι πόροι δεν επαρκούν.
• Οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται αφού δεν έχουν αυξηθεί οι επχορηγήσεις παρόλη την αύξηση τιμών και την ακρίβεια
• Οι μικροί τοπικοί προμηθευτές αποκλείονται, καθώς οι διαγωνισμοί είναι κομμένοι και ραμμένοι για μεγάλες εταιρείες.
• Τα σχολεία βυθίζονται σε αναμονή, εξαρτώμενα από έναν μηχανισμό που αργεί, δυσλειτουργεί και συχνά… απλώς δεν λειτουργεί.

Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς “έλλειψη ευελιξίας”.
Είναι υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης με θεσμική υπογραφή.

Όταν η διαφάνεια μετατρέπεται σε πρόσχημα

Το επιχείρημα της “διαφάνειας” χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα για μια μεταρρύθμιση που στην πράξη:

• Απέκοψε τα σχολεία από το δικαίωμα αυτοδιαχείρισης,
• Γιγάντωσε τη γραφειοκρατία,
• Καθυστέρησε κάθε μορφή προμήθειας,
• Άφησε τις σχολικές μονάδες χωρίς άμεσους πόρους,
• Εξώθησε τους μικροπρομηθευτές εκτός συστήματος.

Δεν πρόκειται απλώς για αβλεψία – πρόκειται για μια επιλογή που αγνοεί τις πραγματικές ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Το τίμημα το πληρώνουν τα παιδιά

Είναι αδιανόητο το 2025 να υπάρχουν σχολεία που δεν έχουν χαρτί, θέρμανση, υλικά καθαριότητας, υποδομές σε λειτουργική κατάσταση.
Να υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δίνουν αγώνα για τα αυτονόητα.

Να υπάρχουν διευθυντές Δημοτικών Σχολείων και ΠροΊσταμένες /οι Νηπιαγωγείων  που σηκώνουν καθημερινά μια ανυπέρβλητη γραφειοκρατια –  οικονομικοί υπόλογοι μάλιστα.

Να αναγκάζονται οι γονείς να συνεισφέρουν οικονομικά για βασικές ανάγκες των σχολείων

 

Και την ίδια στιγμή, η πολιτεία να παρουσιάζει την κατάσταση ως “βελτίωση του συστήματος”.

Η πραγματικότητα είναι μία:
Η δημόσια εκπαίδευση ασφυκτιά – και η ασφυξία αυτή είναι θεσμικά προκαθορισμένη.

Ώρα για ανάληψη ευθύνης

Η εκπαιδευτική κοινότητα απαιτεί τώρα λύσεις, όχι υποσχέσεις:

• Αύξηση τών ΚΑΠ
• Δημιουργία  μηχανισμών άμεσης χρηματοδότησης και μικρών προμηθειών.
• Σαφήνεια, επαρκή χρηματοδότηση και λογοδοσία.
• Ένα σύστημα που να υπηρετεί τα σχολεία – όχι να τα παραλύει.

Γιατί όταν τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν, δεν είναι απλώς ένα διοικητικό πρόβλημα.
Είναι κοινωνική αποτυχία.
Και αυτή την αποτυχία κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την παρουσιάζει ως μεταρρύθμιση.

                                Συντονιστικό Νηπιαγωγών -   ΑΘΗΝΑ 18/11/2025

ΑΣΦΑΛΕΙΑ: ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Συναδέλφισσες/συνάδελφοι,

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα που εκτυλίσσονται ανά την επικράτεια, όπου εκπαιδευτικοί καλούνται να απολογηθούν για την «αδυναμία» αντιμετώπισης κρίσιμων θεμάτων που αφορούν την ασφάλεια παιδιών και εκπαιδευτικών, κρίνουμε απαραίτητη τη θωράκισή μας απέναντι στην αδράνεια των αρμόδιων φορέων, όπως των Δήμων και του Υπουργείου Παιδείας.

Η τεκμηριωμένη καταγραφή τυχόν προβλημάτων, ελλείψεων και κακοτεχνιών στους σχολικούς χώρους μέσω πρακτικού του Συλλόγου Διδασκόντων θεωρείται αναγκαία και επιβεβλημένη. Το πρακτικό αυτό θα πρέπει να αποσταλεί στους αρμόδιους φορείς (Δήμο - Διεύθυνσης Κτιριακής Υποδομής και Τεχνική Υπηρεσία Δήμου, Διεύθυνση Εκπαίδευσης) και να κοινοποιηθεί στους γονείς για την πλήρη ενημέρωσή τους.

Το κείμενο που ακολουθεί μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για τη σύνταξη ενός τέτοιου πρακτικού, ύστερα από προσαρμογές που αφορούν στις ιδιαιτερότητες της δικής σας σχολικής μονάδας ή  με την προσθήκη επιπλέον διαφοροποιήσεων, όπου κρίνεται αναγκαίο. Εν μέσω ερωτημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια, και απαντήσεων– προτάσεων στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα, αναδεικνύονται οι ευθύνες των αρμόδιων φορέων και οι απαιτούμενες από μέρους τους ενέργειες για την πρόληψη και εξάλειψη επικίνδυνων καταστάσεων. 

Υπόδειγμα πρακτικού

112 - ΜΗΝΥΜΑ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΑΣ

Με απόλυτη ακρίβεια και χωρίς καμία πρόθεση συγκάλυψης, το Υπουργείο Παιδείας, εκμεταλλευόμενο το καλοκαίρι και τα κλειστά σχολεία, προχωρά αδίστακτα στην αποσάθρωση του Δημόσιου Σχολείου. Με εγκύκλιο (Φ.7/80483/Δ1/15-07-2024) που εξέδωσε ο Γενικός Γραμματέας, κ. Κατσαρός - πρώην Γ.Γ. επί Διαμαντοπούλου και νυν υπό τις οδηγίες του κ. Πιερρακάκη - και με την επιμονή στην εφαρμογή της από Περιφερειακούς και Διευθυντές Εκπαίδευσης, δίνεται εντολή για συγχωνεύσεις τμημάτων, αιφνιδιάζοντας εκπαιδευτικούς και γονείς .
 Το αποτέλεσμα; Η ανατροπή αποφάσεων κατάτμησης τμημάτων, στα οποία φοιτούν μαθητές με διαγνωσμένες αναπηρίες ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, για το σχολικό έτος 2024-2025 και η απόρριψη δεκάδων προτάσεων για δημιουργία νέων τμημάτων.
Με πλήρη συντονισμό, ισχυρίζονται ότι νοιάζονται για το «καλό» των παιδιών και των εκπαιδευτικών, ενώ εφαρμόζουν τον νόμο που οι ίδιοι άλλαξαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η πρώην Υπουργός Παιδείας, κ. Κεραμέως, είχε ήδη προετοιμάσει το έδαφος, αυξάνοντας τον αριθμό των μαθητών από 22 σε 25 ανά τμήμα και ορίζοντας ως ελάχιστο όριο τα 15 παιδιά.
Αντί να συζητάμε για τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, παρακολουθούμε μια συστηματική προσπάθεια αύξησης των μαθητών, ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες. Το Υπουργείο με «μαεστρία» συρρικνώνει και περικόπτει τμήματα, όπου το μέγιστο γίνεται ελάχιστο, οι μετακινήσεις παιδιών από εξαίρεση γίνονται κανόνας, οι υπεραριθμίες εκπαιδευτικών γίνονται καθημερινότητα και η εκπαιδευτική διαδικασία ακροβατεί ανάμεσα στη διασφάλιση της υγείας και της μάθησης.
Κάθε μικρότερο τμήμα καταδικάζεται σε συμπτύξεις και μετακινήσεις, με τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς να θυσιάζονται στον βωμό της περικοπής κόστους. Ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη μειώνει την αναλογία εκπαιδευτικών-μαθητών, η Ελλάδα επιλέγει να πηγαίνει αντίθετα, επιβάλλοντας αυξήσεις κρυφά, θυμίζοντας μας το πρόσφατα ψηφισμένο «εξαήμερο» που ούτε εμείς ούτε η Ευρώπη «καταλάβαμε» ότι είναι απλώς έξι ημέρες εργασίας. Και φυσικά, τις επόμενες ημέρες, τα γνωστά ΜΜΕ θα μας πείσουν ότι δεν καταλάβαμε καλά, χωρίς όμως ποτέ να αναδείξουν τους κινδύνους για την ασφάλεια των παιδιών και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει 25 νήπια στην τάξη. Γνωρίζουμε τον χρόνο που απαιτείται για να επικοινωνήσουμε με κάθε παιδί, ώστε να το εντάξουμε στην εκπαιδευτική διαδικασία. Για χρόνια φωνάζουμε και διεκδικούμε τη μείωση στα 15 παιδιά ανά τμήμα, προειδοποιούμε και απαιτούμε την ασφάλεια των παιδιών και των εκπαιδευτικών, τη διασφάλιση της ποιότητας της παιδαγωγικής πράξης, την εξάλειψη της γραφειοκρατίας που μας συνθλίβει, τη δημιουργία τμημάτων ένταξης σε όλα τα νηπιαγωγεία, την υποστήριξη της/του προϊσταμένης/ου που αναγκάζεται να λειτουργεί ως ζογκλέρ, την ύπαρξη επιπλέον εκπαιδευτικού ώστε κανείς να μην είναι μόνος με παιδιά, την ενίσχυση της παράλληλης στήριξης καθ' όλη τη διάρκεια του σχολείου, την τήρηση των πυρασφαλιστικών κανονισμών, την εξασφάλιση σύγχρονων και ασφαλών κτιρίων, τον αντισεισμικό έλεγχο, την πρόσληψη επαρκούς προσωπικού καθαριότητας, και τόσα άλλα.
Κι όμως, η φωνή μας πέφτει στο κενό,  χαμένη στην ερημιά της κρατικής αδιαφορίας. Αλλά η φωνή μας χρειάζεται και τη δική σας φωνή για να ακουστεί, γιατί πρόκειται για τα παιδιά σας, τα παιδιά μας!

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΠΤΥΞΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΩΣ15 ΠΑΙΔΙΑ  ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

 Αθήνα 10-8-2024

https://syntonistikonip.blogspot.com/2024/07/115.html

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΝΑ ΤΜΗΜΑ ΣΕ 1:15

Αν δεν είσαι μέρος της λύσης, τότε είσαι μέρος του προβλήματος. Eldridge Cleaver

Αν και η σημασία της προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης τονίζεται και διατρανώνεται από όλους για τον θεμελιώδη ρόλο της στην ολιστική ανάπτυξη των παιδιών και την προετοιμασία τους για τη ζωή και την εκπαίδευση, εντούτοις το Νηπιαγωγείο αντιμετωπίζεται πάντα ως ο φτωχός συγγενής της εκπαίδευσης.

Ενώ όλες οι σύγχρονες μελέτες αναφέρουν ότι η εκπαίδευση είναι μια πυραμίδα της οποίας ο σχεδιασμός πρέπει να ξεκινάει από τη βάση, παρατηρούμε ότι αυτό παραμένει μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, ενώ στην πραγματικότητα πολύ λίγη προσοχή δίνεται στο νηπιαγωγείο. Για του λόγου το αληθές, αρκεί να δούμε τους διορισμούς του 2024, αλλά και των προηγούμενων ετών, όπου ο αριθμός των διορισμών που αφορά τους/τις νηπιαγωγούς είναι πολύ μικρός και αναντίστοιχος  των πραγματικών κενών και αναγκών, τη στιγμή που η εκπαιδευτική πραγματικότητα έχει δημιουργήσει ανάγκες για νηπιαγωγούς λόγω της καθιέρωσης της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης. H εισροή των προνηπίων στο Δημόσιο νηπιαγωγείο από το 2018 και μετά δεν συνοδεύτηκε με την ίδρυση οργανικών θέσεων όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο να γίνει. Αν σε αυτές τις οργανικές θέσεις προσθέσουμε έναν αριθμό παλαιότερων ολοήμερων νηπιαγωγείων που λειτουργούσαν χωρίς να έχουν πάρει ΦΕΚ για την οργανικότητα, αλλά και εκείνα που λειτούργησαν με το νόμο Φίλη και λειτουργούν σε κάθε νηπιαγωγείο επίσης χωρίς ΦΕΚ ίδρυσης, μιλάμε για έναν μεγάλο αριθμό «κρυφών» οργανικών θέσεων που δεν έχει ιδρύσει το υπουργείο όπως όφειλε και λειτουργούν ως λειτουργικά κενά με αναπληρωτές/τριες.   

Αποτελεί υποχρέωση του Υπουργείου  Παιδείας να ιδρύσει τις “νέες” οργανικές που επί σειρά ετών τις αποκρύπτει και να τις στελεχώσει με μόνιμους εκπαιδευτικούς. Αποτελεί ντροπή και κοροϊδία ο βαθιά υποτιμημένος  αριθμός των 223 διορισμών νηπιαγωγών στη Γενική Αγωγή και 161 στην Ειδική Αγωγή στο συνολικό αριθμό των 10.000 μονίμων διορισμών.

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα νηπιαγωγεία, ως ο πρώτος χώρος εκπαίδευσης των παιδιών, δεν λαμβάνουν την προσοχή που τους αναλογεί και αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα. Το Υπουργείο Παιδείας όχι μόνο δεν τα λύνει, αλλά τα αυξάνει, όπως: 

Κτίρια ακατάλληλα, κτίρια χωρίς αυλές,  κτίρια σε κακή κατάσταση σε πολλές περιπτώσεις, αίθουσες που δεν τηρούν την αναλογία τετραγωνικών/παιδιών  όπως ορίζει η κείμενη νομοθεσία (Κανονισμός Πυροπροστασίας Κτιρίων (Π.Δ. 41/2018) , Κανονισμός ΟΣΚ) 

Εργατικά ατυχήματα από ανεπάρκειες Δήμων, ελλείψεις  σε προσωπικό για την εύρυθμη και ασφαλή λειτουργία τους, ένας  εκπαιδευτικός μόνος σε σχολικά κτίρια (μονοθέσια, ολοήμερο), εξουθενωμένο προσωπικό με υπεραυξημένα καθήκοντα, τεράστιος φόρτος διοικητικού έργου ενώ οι προϊσταμένες  έχουν πλήρη διδακτικά καθήκοντα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ελλιπές προσωπικό καθαριότητας και μεγάλος αριθμός παιδιών στο τμήμα.  

Γνωρίζουμε από την εμπειρία μας ότι ένα  από τα βασικότερα προβλήματα του νηπιαγωγείου και του δημοτικού σχολείου είναι ο μεγάλος αριθμός παιδιών στην τάξη. Όταν σε αυτό προστίθεται η αύξηση των κοινωνικών και μαθησιακών δυσκολιών και ανισοτήτων, καθώς πολλά παιδιά έχουν διαφορετικά μαθησιακά και κοινωνικά προφίλ, το ζήτημα γίνεται εκρηκτικό για μαθητές και εκπαιδευτικούς .Αντί να προχωρήσουμε σε σταδιακή μείωση του αριθμού των μαθητών, αρχής γενομένης από το 2018, όταν νομοθετήθηκε η μείωση από τα 25 στα 22 παιδιά για το νηπιαγωγείο και την Α' Δημοτικού, κατά τη διάρκεια της πανδημίας νομοθετήθηκε ξανά αύξηση μαζί με άλλα αντιεκπαιδευτικά μέτρα.  Η μικρή αυτή μείωση, που συνόδεψε το νόμο για την υποχρεωτικότητα της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης, ήταν θετική ως πρώτο μέτρο αλλά όχι επαρκής. Αντί λοιπόν να διευρυνθεί προς όφελος των παιδιών και των σχολείων, πάρθηκε πίσω, συνοδευόμενη μάλιστα με την αύξηση του ελάχιστου αριθμού από 14 σε 15 μαθητές, γεγονός που έχει οδηγήσει στο κλείσιμο πολλών τμημάτων, αφού απαιτούνται 30 παιδιά για “σπάσιμο τμημάτων”. Αίτημα των ΣΕΠΕ, των ενώσεων γονέων και της ΔΟΕ είναι να μειωθεί ο αριθμός των παιδιών στα τμήματα σε 15 παιδιά ανά τάξη.

Με μεγάλη μας έκπληξη και αγανάκτηση, γινόμαστε αποδέκτες εγκυκλίων, "εντέλεσθαι" Περιφερειακών, Διευθυντών Εκπαίδευσης  και Υπουργείου για συμπτύξεις τμημάτων αντί για τον διαχωρισμό τους, καθώς και για τους ελάχιστους διορισμούς νηπιαγωγών σε κενές οργανικές θέσεις, οι οποίες, παρά τις ηχηρές παρεμβάσεις συλλόγων Π.Ε., δεν αποδόθηκαν όπως θα έπρεπε. Το θέμα της μείωσης του αριθμού των μαθητών στο 1/15 (μέγιστος αριθμός) επανέρχεται στην επικαιρότητα και αποτελεί πρωταρχικό αίτημα του κλάδου. Τα πληθωρικά τμήματα βλάπτουν σοβαρά τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, με συνέπειες που επηρεάζουν την ψυχική και σωματική τους υγεία.

Επισημαίνουμε ότι ο μικρότερος αριθμός παιδιών στο τμήμα έχει μεγάλη σημασία για την εκπαιδευτική διαδικασία και τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Τονίζουμε για άλλη μια φορά ότι η επένδυση σε αυτή την πρώιμη φάση της εκπαίδευσης προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη τόσο για τα παιδιά όσο και για την κοινωνία συνολικά.   
Σύμφωνα με τη  διεθνή βιβλιογραφία και τα ευρωπαϊκά δεδομένα η  μείωση του αριθμού ανά εκπαιδευτικό σημαίνει:

1. Αύξηση της προσοχής και υποστήριξης σε κάθε παιδί: 

Όταν ο αριθμός των παιδιών ανά εκπαιδευτικό μειώνεται, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο και προσοχή σε κάθε παιδί. Έτσι, μπορούν να αναγνωρίσουν και να ανταποκριθούν στις ατομικές ανάγκες και ενδιαφέροντα των παιδιών, ενισχύοντας την ακαδημαϊκή και συναισθηματική τους ανάπτυξη.

2. Βελτίωση της ποιότητας διδασκαλίας: 

Με λιγότερα παιδιά στην τάξη, οι εκπαιδευτικοί έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουν πιο ποιοτικές και διαφοροποιημένες διδακτικές μεθόδους. Αυτό επιτρέπει τη χρήση πιο δημιουργικών και διαδραστικών προσεγγίσεων, που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες των παιδιών και βελτιώνουν την εμπειρία μάθησης.

3. Μείωση των προβλημάτων συμπεριφοράς: 

Σε μικρότερες τάξεις, η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται πιο ελεγχόμενη και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τις συμπεριφορές των παιδιών. Έτσι, το κλίμα στην τάξη γίνεται πιο ήρεμο και ευνοϊκό για τη μάθηση, ενώ τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα πώς να συνεργάζονται και να αλληλεπιδρούν με τους συνομήλικούς τους.

4. Ενίσχυση της συμμετοχής των γονέων: 

Σε μικρότερες τάξεις, οι εκπαιδευτικοί έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν πιο συχνά και αποτελεσματικά με τους γονείς, ενημερώνοντάς τους για την πρόοδο και τις ανάγκες των παιδιών τους. Αυτή η αυξημένη συνεργασία μπορεί να ενισχύσει την υποστήριξη των γονέων και να συμβάλει θετικά στην ανάπτυξη των παιδιών.

5. Βελτίωση της Ομαδικής Δυναμικής: 

Σε μικρότερες τάξεις, οι μαθητές έχουν περισσότερες ευκαιρίες να συνεργαστούν μεταξύ τους σε μικρές ομάδες. Αυτό ενισχύει την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, όπως η συνεργασία, η επικοινωνία και η επίλυση συγκρούσεων. 

6. Πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση: 

Σε μικρότερες τάξεις, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εντοπίσουν πιο γρήγορα τυχόν μαθησιακές δυσκολίες ή αναπτυξιακά προβλήματα και να παρέμβουν έγκαιρα. Αυτό μπορεί να αποτρέψει την επιδείνωση των προβλημάτων και να βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους νωρίς. 

7.Πρόληψη της Περιθωριοποίησης: 

Σε μικρότερες τάξεις, τα παιδιά με ΕΕΑ έχουν λιγότερες πιθανότητες να νιώσουν περιθωριοποιημένα ή παραμελημένα. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ενσωματώσουν πιο εύκολα τα παιδιά αυτά στις καθημερινές δραστηριότητες της τάξης, δημιουργώντας ένα συμπεριληπτικό περιβάλλον. 

8. Για τα παιδιά με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (ΕΕΑ) δίνεται η δυνατότητα Εξατομικευμένης Υποστήριξης: 

Τα παιδιά με ΕΕΑ συχνά χρειάζονται εξατομικευμένη προσοχή και προσαρμοσμένες διδακτικές μεθόδους. Με μικρότερο αριθμό μαθητών στην τάξη, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο και να προσφέρουν στοχευμένη υποστήριξη στα παιδιά με ΕΕΑ, βελτιώνοντας τη μαθησιακή τους εμπειρία. 

9. Προσαρμογή των Δραστηριοτήτων:
 Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν πιο δημιουργικές και διαφοροποιημένες δραστηριότητες που ενισχύουν τη συνεργασία σε ομάδες και μπορούν να εντάξουν όλα τα παιδιά. Οι μικρότερες σε αριθμό  τάξεις επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να επιβλέπουν και να συνδιαμορφώνουν καλύτερα τις ομαδικές δραστηριότητες, ενισχύοντας την ενεργή συμμετοχή όλων των παιδιών. 

10.Ενίσχυση της Μάθησης μέσω Συνεργασίας: 

Η λειτουργία σε ομάδες μπορεί να προάγει τη συνεργατική μάθηση, όπου τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την αλληλεπίδραση και τη συνεργασία με τους συνομήλικούς τους. Σε μικρότερες τάξεις, αυτή η μορφή μάθησης γίνεται πιο αποτελεσματική, καθώς τα παιδιά έχουν περισσότερες ευκαιρίες να ανταλλάσσουν ιδέες και να μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον.

11.Βελτίωση συνθηκών εργασίας για τους εκπαιδευτικούς: 

Ας μη ξεχνάμε όμως τι σημαίνει και για τους εκπαιδευτικούς  ο μικρός αριθμός νηπίων στις τάξεις μας, ο οποίος μπορεί να βελτιώνει τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών, μειώνοντας την επαγγελματική εξουθένωση μας και αυξάνοντας την επαγγελματική μας ικανοποίηση. Αυτό μπορεί να έχει θετικές επιπτώσεις στην ποιότητα της διδασκαλίας, στην  αποτελεσματικότητα μας ως εκπαιδευτικοί αλλά  και στη συνολική μας απόδοση.

Ας συγκρίνουμε όμως και τα στοιχεία για την αναλογία εκπαιδευτικού προς παιδιά στην προσχολική εκπαίδευση στην Ευρώπη   που συλλέχθηκαν από διάφορες πηγές, κυρίως από τις αναφορές του δικτύου Eurydice και άλλων εκπαιδευτικών φορέων. Οι συγκεκριμένες αναλογίες είναι οι εξής και αποτελούν το μέγιστο αριθμό στην αναλογία:
-Δανία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 7 παιδιά.
-Γερμανία: Διαφέρει ανά περιοχή, αλλά κυμαίνεται  1 εκπαιδευτικός από 1:7 έως 1:12 ανάλογα με την   ομοσπονδιακή περιοχή
-Φινλανδία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 7 παιδιά.
- Γαλλία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 8 παιδιά.
- Ιταλία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 8 παιδιά.
- Ολλανδία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 8 παιδιά.
- Νορβηγία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 6 παιδιά.
- Πορτογαλία: Περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 8 παιδιά.
- Ισπανία: Διαφέρει ανά περιοχή, αλλά γενικά είναι περίπου 1 εκπαιδευτικός για κάθε 13 παιδιά.
Για την Ελλάδα παρουσιάζεται ο μαγικός αριθμός 11  ο οποίος προκύπτει τεχνηέντως   όμως,  διαιρώντας τον συνολικό αριθμό των παιδιών με τον συνολικό αριθμό των εκπαιδευτικών που εργάζονται στην προσχολική εκπαίδευση μη λαμβάνοντας υπόψιν τη γεωμορφολογία της χώρας , αφού πλήθος σχολείων βρίσκονται σε νησιωτικές αλλά και απομακρυσμένες περιοχές στις οποίες η ανάγκη παροχής εκπαίδευσης συνοδεύεται με την επιβίωση αυτών των περιοχών.
 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ
Με την έναρξη της νέας  σχολικής χρονιάς ερχόμαστε άμεσα σε επαφή, ενεργοποιούμαστε μέσα από  τους Συλλόγους μας και τη ΔΟΕ ώστε αποφασιστικά και συγκροτημένα να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα:
ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΠΑΙΔΙΩΝ σε 15/τμήμα για το Νηπιαγωγείο και την Α και Β Δημοτικού και 20 για τις υπόλοιπες τάξεις.
ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ /ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΑΡΙΘΜΟ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ (σύμφωνα με το νόμο).
ΑΠΟΔΟΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΑΜΕΣΑ  
ΤΜΗΜΑΤΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ


                                                                                                                                           ΑΘΗΝΑ 27/7/2024



Αυτά τα δεδομένα προέρχονται από τις ακόλουθες πηγές:
•    Eurydice Network: Eurydice - European Commission
•    Αναφορές από το δίκτυο Eurydice για την εκπαίδευση και τη φροντίδα στην πρώιμη παιδική ηλικία (Eurydice)
•    https://eurydice.eacea.ec.europa.eu/publications/key-data-early-childhood-education-and-care-europe-2014-edition